Reguł tego zespołu nikt nie zaprojektował z góry. Prawie każda ma datę, godzinę i błąd, po którym powstała. Błędy zapisuje dziennik procesu. Prowadzi go asystent — model w roli ASY, który zapisuje decyzje autora i pilnuje pracy pozostałych ról. Każdy wpis mówi, kto, co i dlaczego, oraz co zawiodło: wykonanie (rola znała regułę), proces (reguły nie było) albo narzędzie. Zestawienie przygotowane do tej części liczy trzydzieści jeden lekcji. Trzynaście jest na dwóch rysunkach.
Siedem reguł jednego dnia. Godzina w lewej kolumnie to godzina wpisu w dzienniku albo wejścia reguły. Klawiatura to prawo ruchu: wskazuje rolę, która teraz pracuje, i przechodzi dalej, gdy ta kończy turę, czyli jedną swoją pracę. Kanon to plik faktów. KRT to model w roli krytyka, SUF — model, który wyszukuje materiał w zapisach rozmów. W czterech wierszach z siedmiu błąd popełnił sam asystent. Wyróżniony wrócił po siedmiu minutach: o 10:26 dziennik odnotował miejsce zdarzenia dopisane do słów autora, o 10:33 dopisaną osobę.
Cztery wpisy asystenta o sobie, z dziennika tego dnia:
2026-10-01 10:26 ASY: wnioskowanie zamiast zapisu słów autora; łamie „nie zmyślamy”
10:33 ASY: znów wniosek z kontekstu (to samo co pkt 6, drugi raz w godzinę)
20:46 ASY: […] przyjąłem „kolejna iteracja” jako poprawianie tekstu 1.0 […]. Autor chciał tekstu od nowa. Przyczyna: wykonanie — dopowiedzenie ASY z kontekstu zamiast pytania […]
22:55 ASY: dwa razy w tej sesji czas wpisany z głowy zamiast odczytanego […]. Przyczyna: wykonanie — data odczytana na początku kroku, potem dopisana „na oko”.
INT to model w roli kontrolera integralności: sprawdza, co z czego wynika, i poprawia styki rozdziałów, zwane szwami. Dziennik z 2 października, 01:42, odnotowuje szew błędny wobec kanonu. Dyspozytor to sesja asystenta, która nocą uruchamia kolejne role. 4 października po wybudzeniu o 03:05 pracowały dwie takie sesje naraz i krytyk dwa razy odczytał ten sam materiał; dziennik podaje około 300 tysięcy tokenów, czyli jednostek, w których liczy się pracę modelu. Reguła jednego dyspozytora została propozycją. Ostatni wiersz to rejestr postojów z poprzedniego rozdziału.
Reguły dotyczą danych, które repozytorium przechowuje:
Każdy rodzaj wiedzy ma w repozytorium jedno miejsce i jawny format. Dwie relacje różnią się sposobem kontroli. Cytat musi mieć swój wpis w zapisie rozmowy: brzmienie, godzinę i mówcę sprawdzają trzy skrypty. Zdanie narracji musi mieć swój fakt w kanonie, ale tej relacji nikt nie zapisuje wprost. Pilnuje jej reguła „kanon przed tekstem” i lektura kontrolera integralności. Stąd linia przerywana.
Bohater do maszyny, autor do modeli
W każdej parze pierwsza linia stoi w Części I albo II, druga w zapisie poleceń autora dla zespołu: w rejestrze ustaleń albo w rozmowie z asystentem; w obu mówi ten sam człowiek.
01:10 JA: [Zawaliłeś], ona mówi, że woli rano, weź ratuj sytuację.
2026-10-04 16:44 AUTOR: [zawaliłeś], on mówi, że ... (weź poprawiaj tego typu oczywiste błędy, one nic nie wnoszą a tylko psują, przejrzyj jeszcze raz wszystkie cytaty)* * *
09:03 JA: No to jeszcze raz cały dokument do wydruku, tylko trzy miliony zapisz cyframi, aby wrażenie było jak największe.
2026-10-01 20:45 AUTOR: […] wez to popraw, chce nowy tekst, od początku całkiem, z nową mapą, uczymy się na błędach a nie poprawiamy porzedni* * *
16:48 JA: Weź wszystko, co wiesz ode mnie, i napisz podsumowanie, kim teraz jestem.
2026-10-03 17:34 AUTOR: utwórz eksperyment-5, będziemy pisać jedną książkę jak w tej recenzji, dodaj te teksty jako źródłowe, dodaj kanon, fakty które mamy, cały urobek, czaisz?* * *
21:29 JA: To dodaj konkrecik jakiś szybciutko, jakąś tabeleczkę zrób, bo muszę pokazać jakieś cyfry zaraz do mojej żony, zaraz będę miał buzi, ratuj.
2026-10-05 11:50 AUTOR: […] pracujcie do wyniku, ja idę medytować, jak wrócę ma być gotowe - PDF PL, PDF EN, i raport, masz wolną rękę, zrób tak by było najlepiej* * *
2026-10-08 20:39 AUTOR: sam cytat jest zbyt prosty, celem jest sama droga