Tę część książki napisały modele językowe na jedno polecenie autora. Oto ono.
2026-10-05 14:25 AUTOR: Trzecia część książki: o tym jak ona powstała - na podstawie struktury i historii repozytorium, potraktować książkę jak PoC, ma być stworzony i opisane diagramy UML, BPMN i jakie tam jeszcze mogą być, więcej diagramowania niż pisania, max 100 stron, mogą być odwołania do BialyBrzeg.com. Ile pisał człowiek a ile i z czego AI, fakty, kanon, skille, wszystko co mamy do tej pory, koniecznie zrzut czatu i fragmenty czatu - współpraca GPT i Claude itd. wszystkie smaczki, i o tym co teraz robisz też ma być. Działaj, zobaczymy co z tego wyjdzie, jak zwykle chcę komplet - łącznie z wersją angielską, zarządzaj do czasu osiągnięcia produktu.PoC to skrót angielskiego „proof of concept”, czyli dowód koncepcji: próbne wykonanie, które ma pokazać, czy pomysł da się zrealizować. UML i BPMN to dwie notacje rysowania diagramów. Skill to procedura zapisana w pliku, którą model wykonuje krok po kroku. Polecenie przyjął asystent (ASY), model, który prowadzi zespół i rozmawia z autorem — model Claude. Książka leży w repozytorium, czyli w katalogu plików z pełną historią zmian. Jeden wpis w tej historii nazywa się commit; ma godzinę i temat, a temat zaczyna się skrótem roli. O 14:27 asystent dodał taki wpis — jeden na dwa polecenia, które autor wysłał o 14:25: o Części III i o postojach. Postój to w języku zespołu miejsce, w którym czytelnik przerywa lekturę, bo czegoś nie rozumie; odgałęzienie to miejsce, w którym przekład celowo odchodzi od polskiego tekstu.
2026-10-05 14:27 COMMIT: [ASY] rejestr postojów i odgałęzień: POSTOJE.md (format, użycie, zmiana procesu) […]; decyzje autora 13:58 i 14:25 (czytelnik ma nie stawać; Część III)
Do systemu wchodzą trzy rzeczy: zapisy rozmów z czatbotem, znane z Części I i II, dokumenty i zdjęcia oraz sam autor. Autor nie pisze do plików. Dyktuje decyzje i fakty, a zgodę na rozpoczęcie pracy daje słowem „już”. Zespół to osobne sesje modeli językowych, każda z jedną rolą. Sesje nie rozmawiają ze sobą bezpośrednio; porozumiewają się plikami w repozytorium. Z repozytorium wychodzą wydania: plik do druku, nagranie czytane głosami syntezy mowy i przekład angielski.
Każdy rodzaj wiedzy ma jedno miejsce. Fakty o zdarzeniach i osobach trzyma jeden plik, nazywany kanonem. Imiona, pod którymi osoby występują w książce, trzyma jedna tabela. Cytaty pochodzą z zapisów rozmów. Obok tekstu leży zapis pracy: kto ma teraz ruch, co role sobie przekazały, co zostało do zrobienia. Narzędzia to skrypty. Sprawdzają rozdziały i składają z nich gotowe wydanie; taki złożony plik nazywa się tu składem.
Autor prowadzi pod pseudonimem publiczny dziennik pod adresem bialybrzeg.com. 5 października 2026 roku na stronie głównej stały zdania: „Z tego zapisu powstała książka.” i „Nowy wpis w poniedziałki, środy i piątki.”
Autor zamówił zrzut czatu. Okna rozmów w tej części są odtworzeniami: każda kwestia jest przepisana dosłownie z pliku albo z zapisu sesji, a „[…]” oznacza skrót; słowo w nawiasie kwadratowym zastępuje słowo z zapisu. Pięć minut po poleceniu asystent napisał autorowi:
2026-10-05 14:30 ASY: prawdziwego zrzutu ekranu z okna rozmowy sam nie zrobię. Mogę złożyć fragmenty czatu jako odtworzone okno, podpisane jako odtworzenie — albo wstawić zrzut, który sam zrobisz