White Whisper · 8 października 2026
Pięć podejść
20 sierpnia – 5 października 2026.
Książka powstawała jak dowód koncepcji w informatyce: próba, ocena, następna próba. Repozytorium założono 20 sierpnia 2026 roku: kanon faktów, tekst i skrypt kontrolny. Do 5 października, do godziny 14:27, przybyły w nim 983 commity, czyli wpisy w historii zmian; wszystkie liczby w tym rozdziale są policzone do tej godziny. Wszystkie commity przypadają na osiem dni. Między pierwszym a drugim z tych dni jest 39 dni bez żadnego wpisu.
Od 29 września zespół zaczynał książkę pięć razy. Każde podejście, w repozytorium nazywane eksperymentem, ma własny katalog; poprzednie zostają jako archiwum. Pierwsze trwało około trzech godzin, piąte trwa. Wersji 1.0, wyniku trzeciego podejścia, autor wysłuchał 1 października o 18:03 i godzinę później zaczęło się czwarte podejście. Wersja 2.32 z 2 października to wynik czwartego. Wersja 3.11 z 4 października, 07:15, to cała wersja robocza piątego, złożona po nocy pisania.
Następne podejście brało z poprzedniego reguły, narzędzia i kanon, czyli plik faktów. Prozy nie brało. Wyjątkiem jest piąte: recenzja zapisana w repozytorium wśród uwag autora porównała wersje 1.0 i 2.32, a autor kazał zrobić z nich jedną książkę w dwóch częściach. O losie tekstu decydował za każdym razem jednym zdaniem; pierwsze z nich padło już w trakcie czwartego podejścia:
2026-10-01 20:45 AUTOR: […] wez to popraw, chce nowy tekst, od początku całkiem, z nową mapą, uczymy się na błędach a nie poprawiamy porzedni
2026-10-03 17:34 AUTOR: utwórz eksperyment-5, będziemy pisać jedną książkę jak w tej recenzji, dodaj te teksty jako źródłowe, dodaj kanon, fakty które mamy, cały urobek, czaisz?
2026-10-04 10:26 AUTOR: nie piszmy thriller na faktach, to chyba nie sprzedaje, niech plik wynikowy nie nazywa się Tom 1, tylko Powiedz mi tak i numer wersji, trzymajmy się tego […]„Powiedz mi «tak»” jest trzecim tytułem książki. Decyzja autora o tytule ma datę 2 października — był to wtedy tytuł pierwszego tomu; o nazwie pliku autor zdecydował 4 października. „E2” w pierwszym wpisie to numer pytania do autora w pliku ustaleń, nie numer eksperymentu. Trzy wpisy z historii repozytorium, każdy dodany przez asystenta autora, czyli model w roli oznaczanej skrótem ASY:
2026-10-02 10:32 COMMIT: [ASY] decyzje autora: E2 — tytuł tomu 1 „Powiedz mi tak”; pitch do przepisania na TAK2026-10-03 17:36 COMMIT: [ASY] eksperyment 5: jedna książka „Powiedz mi «tak»” (cz. I + cz. II) wg recenzji […]; cały urobek; prompty E5 […]; e4 zamknięty2026-10-04 07:15 COMMIT: [ASY] skład 3.11 po nocy: cała wersja robocza (cz. I 34 rozdz., cz. II 43), md + html + PDF A5 221 str.Najstarsza numeracja stoi w tematach commitów z 20 sierpnia i 29 września. Siedemdziesiąt tematów zaczyna się wtedy numerem z trzech liczb i dwukropkiem; ostatnią liczbę podbijał skrypt. Wersję książki wyznacza pierwsza linia spisu rozdziałów. Jej pierwsza cyfra rośnie z każdym podejściem: drugie skończyło na 0.35, trzecie na 1.10 (odsłuchane wydanie miało numer 1.0), czwarte na 2.32, piąte doszło 5 października o 14:27 do 3.52. Przekład nosi numer polskiej wersji, z której powstał, z dopiskiem „en”. Nazwa pliku ze złożoną książką, czyli składem, zawiera między innymi wersję, datę i godzinę. W tekście książki numeru wersji nie ma.
Rolę zdradza skrót na początku tematu commita. CLD i GPT to dwaj piszący, Claude i ChatGPT; RED to redaktor, KRT to krytyk. Pozostałe skróty objaśnia następny rozdział. Każda rola jest modelem językowym. Najwięcej wpisów, 338, przypada na 4 października; pierwsza linia spisu miała tego dnia 47 różnych numerów wersji, od 3.1 do 3.49. Wyróżnione pole to największa liczba wpisów jednej roli jednego dnia: 131, asystent, 1 października. Prawie połowę wszystkich wpisów, 464 z 983, dodał asystent, który prozy nie pisze. Liczba commitów mierzy ruch w repozytorium, nie ilość tekstu.