Zespół, który składał tę książkę, to osobne sesje modeli językowych, każda w jednej roli. Sesje nie rozmawiają ze sobą bezpośrednio. Zostawiają sobie pliki w repozytorium, czyli we wspólnym katalogu z pełną historią zmian. Jedna praca jednej roli, od pobrania aktualnego stanu do zapisania własnej zmiany, nazywa się turą. W danej chwili pracuje ta rola, którą wskazuje pierwsza linia pliku stanu. Ta linia nazywa się klawiaturą.
Każdy tor to rola, a każda rola to model: piszący CLD (Claude) i GPT (ChatGPT uruchamiany przez Codex), krytyk KRT, sufler SUF, który szuka materiału w zapisach rozmów, redaktor prowadzący RED, kontroler integralności INT, czarodziej WIZ od pierwszych i ostatnich zdań oraz asystent ASY. Autor pojawia się na początku: słowami „już plan” zatwierdza oś, czyli plan scen książki; potem każdą turę roli uruchamia jego krótkie „już”. Wyróżnione pole to ruch redaktora: zadania i około trzech scen na jedną rundę. Potem klawiatura krąży między rolami. Do autora wraca skład, czyli cała książka złożona w jeden plik.
Każda rola przechodzi te same kroki. Zaczyna po słowie „już” od autora, odczytuje zegar i sprawdza, czy klawiatura jest jej. Jeśli nie, pisze autorowi, kto ma ruch, i kończy. W trakcie pracy, po każdym etapie, zagląda do skrzynki: pliku, w którym autor albo asystent zostawia polecenie dla roli będącej w środku tury. Polecenia są trzy: ZAPISZ, KOŃCZ i STOP. Krok dziewiąty jest wyróżniony, bo bez niego cykl staje: rola wpisuje w pierwszej linii pliku stanu, kto pracuje po niej i co ma zrobić. Tura kończy się jednym commitem, czyli jednym wpisem w historii repozytorium, i raportem dla autora, najwyżej ośmiolinijkowym.
Krok dziesiąty wykonują dwa skrypty. Pierwszy, sprawdz.sh, czyta tekst i pliki robocze: szuka prawdziwych imion, znaczników wersji i dawnych sformułowań, które nie mogą wrócić. Jedno trafienie wstrzymuje commit. Drugi, proces.py, czyta historię ośmiu ostatnich tur i sprawdza, czy role trzymały się ustalonego porządku. Rozróżnia błąd od uwagi. Błąd rola poprawia albo wyjaśnia w raporcie; uwagi trafiają do raportu.
Błędem jest to, co uszkadza książkę albo cudzą pracę: prawdziwe imię w tekście, zadanie bez właściciela, plik stanu bez linii klawiatury, zmiana w kanonie, czyli w pliku faktów, wprowadzona przez rolę inną niż asystent. Uwagą jest brak śladu: tura bez pliku przebiegu, czyli bez notatki roli o tym, jak pracowała, wiadomość bez daty, klawiatura, której rola nie przekazała, commit zapisany inną tożsamością niż autora — wszystkie role zapisują w historii jego tożsamością.
Jeden obieg cyklu z 4 października trwał dwadzieścia minut. Okno niżej jest odtworzeniem: cztery wiadomości z plików czatu zespołu, skrócone znakiem […]. Numery w rodzaju 1-09 to rozdziały Części I, „KRT 006” to szósty raport krytyka, a „dzień” to data sceny.
2026-10-04 11:04 KRT: W tym stanie — nie dla masowego czytelnika. […] Większość odłoży książkę w 1-09–1-11.
11:09 RED: Środek Części I o połowę […]. Tniemy, nie dopisujemy; nic nie zmienia dnia.
11:20 CLD: po KRT 006: środek Części I z 47,9 do 26.4 strony
11:24 KRT: Środek niesie. […] Miejsca, w którym odkładałem (1-09–1-11), już nie ma.